احكام نكاح يا ازدواج بواسطة عقد ازدواج زن به مرد حلال مىشود ، وآن بر دو قسم است : دائم وغير دائم . عقد دائم آن است كه مدت زناشوئى در آن معين نشود وزنى را كه به اين قسم عقد مىكنند دائمه مىگويند . وعقد غير دائم آن است كه مدت زناشوئى در آن معين شود ، مثلا زن را به مدت يك ساعت يا يك روز يا يك ماه يا يك سال يا بيشتر عقد نمايند ، وزنى را كه به اين قسم عقد كنند متعه وصيغه مىنامند . احكام عقد مسأله 2431 - در زناشوئى چه دائم وچه غير دائم ، بايد صيغه خوانده شود وتنها راضى بودن زن ومرد كافى نيست وصيغه عقد را يا خود زن ومرد مىخوانند ، يا ديگرى را وكيل مىكنند كه از طرف آنان بخواند . مسأله 2432 - وكيل لازم نيست مرد باشد ، زن هم مىتواند براي خواندن صيغه عقد از طرف ديگرى وكيل شود . مسأله 2433 - زن ومرد تا يقين نكنند كه وكيل آنها صيغه را خوانده است نمىتوانند به يكديگر نگاه محرمانه نمايند ، وگمان به اين كه وكيل صيغه را خوانده است كفايت نمىكند ، ولى اگر وكيل بگويد صيغه را خوانده‌ام كافى است . مسأله 2434 - اگر زنى كسى را وكيل كند كه مثلا ده روزه أو را به عقد مردى در آورد وابتداى ده روز را معين نكند در صورتي كه از گفته زن معلوم شود كه به وكيل اختيار كامل داده آن وكيل مىتواند هر وقت كه بخواهد أو را ده روز به عقد آن مرد در آورد ، واگر معلوم باشد كه زن ، روز يا ساعت معينى را قصد كرده ، بايد صيغه را مطابق قصد أو بخواند .